Bez mieszkańców nie byłoby Mozaiki

Przemysław Ryś, prezes zarządu Grupy Torus

 

Kiedy piszę ten list jest piątek 7 marca. Za oknem piękna pogoda. Słońce i 17 stopni Celsjusza, które wskazuje termometr, dobrze nastrajają. Za nami długa i trudna droga, którą pokonali­śmy w ramach specustawy mieszkaniowej Lex Deweloper, choć jeszcze kilka kroków przed nami. Jej cel jest jasny – wsłuchując się w głosy Mieszkańców Przymorza Małego chcemy wybudować przy ul. Droszyńskiego budynki mieszkalne z usługami zamiast aka­demika i apartamentowców z lokalami na wynajem. Stworzyć po sąsiedzku atrakcyjny dla lokalnej społeczności kawałek miasta.

Przejście w ramach „lexa” przez konsulta­cje społeczne było dla nas, jako inwestora, wartościowym doświadczeniem. Wejście w dialog z Mieszkańcami w takiej, formalnej postaci doprowadziło do niespodziewanego efektu – mimo początkowych różnic i nega­tywnego postrzegania naszych zamiarów inwestycyjnych wypracowaliśmy wspólnie satysfakcjonujące obie strony rozwiązanie. Osiągnęliśmy efekt synergii, dostrzegliśmy, że kreowana przez nas w tej dzielnicy prze­strzeń może być jeszcze lepsza, bardziej atrakcyjna społecznie. Uwzględniająca ocze­kiwania okolicznych Mieszkańców, a także wartościowa z punktu widzenia naszej firmy i naszych przyszłych klientów.

Wejście w proces konsultacji społecznych wiązało się z poddaniem naszych pomysłów szerokiej ocenie, zarówno ze strony Miesz­kańców, jak również wielu instytucji i organów miejskich. Ogromną wartością jest to, że wszyscy wychodzimy z tego procesu silniejsi, z dopracowanym pomysłem na miejsce, któ­re w naszych ambicjach ma się stać centrum Przymorza Małego. Osobiście, jako osobę odpowiedzialną za cały zespół Torusa, cieszy mnie również to, że moi pracownicy dostrze­gli, jak cenny w naszej działalności jest dialog. Dodatkowym, pozytywnym efektem jest to, że dzisiaj, gdy żaden z budynków jeszcze nie powstał już możemy mówić o społeczności, która zrodziła się wokół całej tej inwestycji, nazwanej przez nas Mozaika. Liczę na to, że za jakiś czas, gdy projekt się urzeczywistni, powstaną wszystkie przewidziane budynki i funkcje, miejsce to będzie żyło i aktywizo­wało lokalną społeczność. Zanim to się jed­nak stanie, zanim wbijemy pierwszą łopatę pod realizację Mozaiki, na ostatniej prostej procedury Lex Deweloper mamy jeszcze do wykonania kilka formalnych kroków. Naj­pierw musimy uzyskać pozytywną decyzję Rady Miasta Gdańska (to punkt kulminacyjny całego procesu), co powinno nastąpić na kwietniowej sesji. Dopiero to otworzy drogę do podpisania porozumienia i de facto możli­wości zrealizowania wszystkich planowanych inwestycji, nie tylko mieszkaniowych, ale w pierwszej kolejności towarzyszących. Jeśli chodzi o cele społeczne mówimy o atrak­cyjnym i nowoczesnym zagospodarowaniu terenu Szkoły Podstawowej nr 46 przy ul. Arkońskiej oraz poprawie dostępności bu­dynku dla osób z niepełnosprawnościami wraz z odświeżeniem estetyki wnętrza szkoły. Do tego dochodzi stworzenie atrakcyjnego zieleńca przy ul. gen. Bora-Komorowskiego oraz nowe nasadzenia wzdłuż ul. gen. Bo­ra-Komorowskiego.

Aby dojść do tego momentu i móc zrealizo­wać wspólną (naszej firmy i Mieszkańców) wi­zję inwestycji włożyliśmy bardzo dużo wysiłku. Za nami kilkadziesiąt spotkań w mniejszych i większych grupach, szereg konsultacji i ustaleń z jednostkami miasta, setki godzin pracy naszego licznego zespołu (architektów, inżynierów i innych specjalistów).

Wyjątkowe słowa podziękowania należą się Panu Marcinowi Mickunowi, obecnie Rad­nemu Miasta Gdańska, który od początku wierzył w możliwość znalezienia rozwiąza­nia dobrego dla wszystkich. Utwierdził nas w przekonaniu, że zainicjowanie Lex Dewe­loper może być w tym przypadku szansą zarówno dla nas, jak i lokalnej społeczności. Nie wiem czy sam spodziewał się wtedy, ja­kie owoce to przyniesie, ale dzisiaj mówimy o kilku ważnych dla dzielnicy i Mieszkańców inwestycjach, które mogą być szybko zre­alizowane właśnie dzięki tej procedurze. Dziękuję innym Radnym Miejskim, m.in. Pani Katarzynie Czerniewskiej oraz Panu Marci­nowi Makowskiemu, także Radnym Dzielnicy Przymorze Małe z Panią Anną Marią Czarza­stą na czele, którzy brali aktywny udział w tym procesie. Dziękuję również Pani Danucie Sadowskiej-Barankiewicz, dyrektor Szkoły Podstawowej nr 46, której głos był bardzo ważny przy wypracowywaniu katalogu prac dot. zagospodarowania szkoły. Szczególne podziękowania kieruję pod adresem Pani Edyty Damszel-Turek i jej zespołu w Biurze Rozwoju Gdańska za wsparcie merytoryczne, na które zawsze mogliśmy liczyć, a także do Pani Martyny Nagórskiej i prof. dr hab. inż. arch. Piotra Lorensa z Biura Architek­ta Miasta. Jestem przekonany, że sposób prowadzenia konsultacji społecznych przez Panią Martynę i Pana Profesora są lekcją dla nas wszystkich. To wzorcowy przykład tego, jak prowadzić konstruktywny dialog godząc różne racje.

Przede wszystkim dziękuje jednak Miesz­kańcom dzielnicy Przymorze Małe, którzy poświęcili swój czas oraz zaangażowali się w temat planowanych przez naszą firmę inwestycji wnosząc wiele cennych uwag i pomysłów. Bez ich aktywności konsultacje społeczne nie miałyby sensu. Bez Miesz­kańców nie byłoby Mozaiki w takim kształcie i o takim charakterze oraz wielu inwestycji, które już niebawem podniosą jakość życia w dzielnicy.